Polecamy książkę

zmierzch tudorow

Sephora Beauty Lab

SEPHORA BL

Kalendarium

April 2019
Mo Tu We Th Fr Sa Su
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 1 2 3 4 5

Dawne dzieje Szczecina

MuzeumNarodoweSzczecinMuzeum Narodowe w Szczecinie – mieści się w pięciu siedzibach (czterech historycznych budynkach w centrum miasta i jednej ekspozycji w Gryficach):
•    Gmach Główny Muzeum Narodowego w Szczecinie, przy ul. Wały Chrobrego 3 (niegdyś Muzeum Morskie). Mieści Dział Morski, Dział Kultur Pozaeuropejskich, Dział Numizmatyki, Dział Etnografii Pomorza i Dział Edukacji. Budynek przystosowany jest dla osób niepełnosprawnych.
•    Galeria Sztuki Dawnej Muzeum Narodowego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 27 - Pałac Sejmu Stanów Pomorskich. Mieści Dział Sztuki Dawnej, Dział Archeologii, Bibliotekę i siedzibę dyrekcji. Budynek przystosowany jest dla osób niepełnosprawnych.
•    Muzeum Sztuki Współczesnej, Oddział Muzeum Narodowego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 1 - Pałac pod Głowami w Szczecinie
•    Muzeum Historii Szczecina, Oddział Muzeum Narodowego w Szczecinie, ul. Księcia Mściwoja II 8, Ratusz Staromiejski w Szczecinie
•    Wystawa Nadmorskiej Kolei Wąskotorowej, Muzeum Morskie, Oddział Muzeum Narodowego w Szczecinie, ul. Błonie 2, Gryfice. Miejsce przystosowane dla osób niepełnosprawnych.


Muzeum zostało utworzone 1 sierpnia 1945 jako polskie Muzeum Miejskie w Szczecinie, przez przybyłego z Poznania Lecha Krzekotowskiego. Muzeum przejęło pozostałości zbiorów Stadtmuseum na Hakenterasse (dziś Wały Chrobrego) i Pommersches Landesmuseum - dawniej Pałac Sejmu Stanów przy ul. Staromłyńskiej 27. Rozpoczęło także kolekcjonowanie polskiej sztuki współczesnej. W kolejnych latach zwiększało swoje zbiory najpierw dzięki depozytom z innych muzeów polskich, potem tworząc stopniowo kolekcje własne. Jednocześnie utraciło część zbiorów poniemieckich na rzecz innych muzeów warszawskich (szczególnie etnograficznych). Kopia posągu Bartolomeo Colleoniego z Wenecji, przez lata stojąca na dziedzińcu warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, oraz marmurowa kopia posągu Mojżesza Michała Anioła (tamże), były "darem" Szczecina dla stolicy, wziętym ze szczecińskiego muzeum.
W 1970 w uznaniu ponadregionalnej wartości zbiorów zostało podniesione do rangi Muzeum Narodowego. W latach 70. szczecińskie Muzeum Narodowe wzbogaciło się o dalsze dwa gmachy: Ratusz Staromiejski (Muzeum Historii Szczecina) oraz budynek dawnej komendantury garnizonu twierdzy szczecińskiej, w którym dzisiaj mieści się Muzeum Sztuki Współczesnej.

Muzeum Narodowe w Szczecinie jest obecnie największą instytucją kultury w województwie zachodniopomorskim, sprawującą opiekę nad ponad 150 tys. obiektów, wśród których są arcydzieła sztuki średniowiecznej: Madonny z Dzieciątkiem z Gardna, najstarsze figury NMP na terenie Polski, romańskie kolumny z Kołbacza, krucyfiks z Kamienia Pomorskiego, "piękna Madonna" z Bukowa, cenne zabytki archeologiczne, w tym laska magiczna z poroża łosia sprzed 12 tys. lat z najstarszym przedstawieniem figuralnym na terenie Polski, zbiory nautologiczne, etnograficzne, a także cenne numizmaty. W szczecińskim muzeum znajduje się także największy w Polsce zbiór świadectw kultury materialnej krajów pozaeuropejskich - szczególnie cenna jest kolekcja sztuki afrykańskiej.
Od 1 stycznia 2010 w struktury Muzeum włączono dawną filię Muzeum Kolejnictwa w Warszawie z siedzibą w Gryficach.

Wystawy stałe:

Szczecin_Paac_Sejmu_Stanw_PomorskichGaleria Sztuki Dawnej Muzeum Narodowego w Szczecinie (ul. Staromłyńska 27):

„Sztuka na Pomorzu od XIII do XVII wieku”
– wystawa prezentuje rozwój kultury artystycznej na Pomorzu od momentu chrystianizacji regionu po czasy triumfu reformacji. Dzieła – głównie o charakterze sakralnym – obejmują przykłady malarstwa, rzeźby i rzemiosła artystycznego. Ukazują panoramę miejscowej sztuki późnoromańskiej, gotyckiej oraz nowożytnej (manierystycznej i wczesnobarokowej).

„Rzemiosło artystyczne (srebro i ceramika)” – wystawa prezentuje wyroby złotnicze ze zbiorów Muzeum Narodowego w Szczecinie. Układ wystawy pozwala prześledzić mody i nurty w złotnictwie europejskim od średniowiecza do secesji. Piękne, wykonane ze szlachetnych kruszców przedmioty są też świadectwem niezwykłych umiejętności dawnych mistrzów.


Gmach Główny Muzeum Narodowego w Szczecinie (ul. Wały Chrobrego 3):

„Pradzieje Pomorza” - stała ekspozycja archeologiczna jest tradycyjnym elementem wystawiennictwa Muzeum Narodowego w Szczecinie. Ukierunkowana jest głównie na edukację oraz prezentację najdawniejszych dziejów kultury ziem pomorskich obejmujących okres od ok. 10. tysiąclecia p.n.e. do XIII wieku. Wystawa ma układ chronologiczny i podzielona jest na części odpowiadające poszczególnym epokom i okresom wydzielanym w historii starożytnej Pomorza: od epoki kamienia (paleolit schyłkowy i mezolit oraz neolit), poprzez epokę brązu (starszą i młodsze jej okresy), wczesną epokę żelaza i okres przedrzymski (lateński), okres wpływów rzymskich i okres wędrówek ludów, po wczesne średniowiecze. Na ekspozycji znajduje się ok. 1 tys. zabytków archeologicznych reprezentujących różnorodne przejawy kultury materialnej, wierzeń i sztuki mieszkańców ziem pomorskich na przestrzeni wieków. Pokaz ich wspierają modele łodzi, a także rekonstrukcje grobowca megalitycznego, kręgów kamiennych, osady, nabrzeża i zabudowy ośrodków wczesnośredniowiecznych. Towarzyszy im bogata warstwa ilustracyjna, objaśniająca przeznaczenie wybranych przedmiotów i zagadnienia technik wytwórczych oraz ukazująca istotne zabytki, które nie przetrwały do naszych czasów. Dodatkowo wystawa zaopatrzona jest w – oparte częściowo na tekstach źródłowych – tablice tekstowe oraz przedstawienia ikonograficzne i kartograficzne wprowadzające w problematykę poszczególnych odcinków pradziejów i prezentowanych znalezisk archeologicznych.

„Antyczne korzenie Europy. Szczecińska Kolekcja Dohrnów” - wystawa prezentuje największą w Europie kolekcję rekonstrukcji słynnych antycznych posągów z brązu, uzupełnioną dziełami ceramiki antycznej. Jej niezwykłość polega nie tylko na wielkości, lecz także na wyjątkowym związku dzieł z przestrzenią, w której są prezentowane. Tradycja szczecińskiej kolekcji antycznej sięga schyłku XIX wieku. Inicjatorem utworzenia zbioru dzieł sztuki antycznej był Heinrich Dohrn (1838-1913), wybitny przyrodnik, humanista i kolekcjoner. Jego kolekcje stały się podstawą zbiorów otwartego w 1913 Muzeum Miejskiego, do którego utworzenia walnie się przyczynił. Ponadto Dohrn skłonił wiele rodzin szczecińskich patrycjuszy do zaangażowania się w niezwykły program stworzenia wielkiej wystawy sztuki antycznej. Jednym z najcenniejszych dzieł na wystawie jest rekonstrukcja posągu Polikleta – Doryforos – ważna zarówno ze względu na znaczenie oryginału, jak i szczególnie wysoką jakość repliki, będącej w szczecińskim zbiorze jedynym monumentalnym odlewem pełnym – wykonanym metodą tradycyjną i cyzelowanym.

mennictwo-zach„Mennictwo zachodniopomorskie od XII do XIX wieku” - est prezentacją monet, które powstawały na Pomorzu Zachodnim od XI do XIX w. oraz przedmiotów związanych z ich produkcją. Wczesnośredniowieczne mennictwo to przede wszystkim najstarsze denary książąt zachodniopomorskich Bogusława I i Kazimierza I oraz jednostronne, beznapisowe brakteaty. Osobne miejsce zajmuje rozwijające się od 2. połowy XIII w. do końca XIV w. mennictwo biskupów kamieńskich w mennicy w Kołobrzegu. Wśród prezentowanych zabytków, poza emisjami przeznaczonymi do obiegu, znajdują się niezwykle efektowne monety pamiątkowe i okolicznościowe. Na szczególną uwagę zasługują monety księcia Bogusława XIV (1620-1637) oraz Filipa II (1606-1618), jak np. pamiątkowy gulden wybity z okazji uśmierzenia zamieszek w Szczecinie,  a także upamiętniające śmierć księcia talary, ich części i wielokrotności, w tym unikalny talar poczwórny, tzw. piedfort. Dopełnieniem prezentowanej kolekcji jest prezentacja organizacji i techniki produkcji monet. Podziwiać można podstawowe narzędzia mennicze: stemple mennicze, młotki, wagę, kowadło oraz okazałą kolekcję skrzyń i skarbczyków służących do ich przechowywania.

„W afrykańskiej wiosce” – ekspozycja przybliża zwiedzającym życie w wiosce afrykańskiej oraz gwar afrykańskiego targowiska.

„Sztuka Afryki – między maską a fetyszem” - przedmioty kwalifikowane jako dzieła sztuki afrykańskiej rzadko pełnią w Afryce funkcje estetyczne. Są bowiem ściśle związane ze sferą wierzeń, religii i ezoterycznych rytuałów. W gablotach na środku sali prezentowane są rzeźby drewniane i kamienne oraz liczne przedmioty. W zależności od przynależności do określonej grupy etnicznej forma jak i materiał fetyszy jest różny. Mogą to być drewniane rzeźby z wyraźnie zaznaczonymi atrybutami swej nadprzyrodzonej mocy (np. fetysze nkissi nkonde z Demokratycznej Republiki Konga), kawałek drewna ze schematycznie zaznaczonymi rysami twarzy czy zawiniątko lub naczynie z magiczną zawartością. Rzeźby i inne magiczne przedmioty zostały pogrupowane wg ludów, od których pochodzą: Mayombe, Bakongo (Demokratyczna Republika Konga), Dogon, Bambara (Mali), Baule, Senufo (Wybrzeże Kości Słoniowej), Kissi (Gwinea), Joruba (Nigeria), Somba (Benin), Lobi (Burkina Faso), Ashanti (Ghana). Ekspozycja pokazana jest w scenografii inspirowanej rysunkami, którymi ozdabia się tzw. tkaniny korhogo z Wybrzeża Kości Słoniowej.

RatuszStaromiejskiSzczecinMuzeum Historii Szczecina. Oddział Muzeum Narodowego w Szczecinie. Ratusz Staromiejski (ul. Księcia Mściwoja II 8):

„Najstarsze karty z dziejów Szczecina” – ilustruje najwcześniejsze etapy historii miasta. Od słowiańskiego grodu do ukształtowanego miasta średniowiecznego pod rządami książąt pomorskich z rodu Gryfitów,  w okresie przynależności Szczecina do Hanzy. Dzięki prowadzonym przez dziesięciolecia badaniom archeologicznym zgromadzono bogaty zasób zabytków, które umożliwiają odtworzenie charakteru i przemian zabudowy, a przede wszystkim prezentują czym zajmowali się dawni szczecinianie. Kolekcje glinianych i drewnianych naczyń, wyrobów ze skóry, sprzęt do rybołówstwa i uprawy roli, różnorodne narzędzia stosowane w pracowniach rzemieślników, a także importowane przedmioty i monety dają pogląd o codziennym życiu ludności. Na szczególną uwagę zasługuje odnaleziony podczas prac wykopaliskowych w 1999 r. nieopodal Ratusza wyjątkowy skarb: zbiór XIV-XV- wiecznych monet pomorskich i ponad 300 srebrnych, pozłacanych ozdób ze strojów noszonych niegdyś przez zasobnych mieszczan.

„Historia i kultura Szczecina od XVII do XIX wieku” – wystawa przedstawia nowożytne losy miasta, opowiada o ważnych wydarzeniach, rozwoju gospodarczym, o lokalnym rzemiośle, a potem przemyśle oraz o ludziach związanych ze Szczecinem pod panowaniem szwedzkim, pruskim i niemieckim. Różnorodne wyroby rzemiosła z cyny, ceramiki, srebra, dzieła sztuki sakralnej i świeckiej, obrazy, stare plany, ryciny i dokumenty ilustrują poszczególne etapy życia miasta, ukazują ważne przeobrażenia architektoniczne i urbanistyczne.

„Hans Stettiner i Jan Szczeciński. Życie codzienne w Szczecinie w XX wieku” – wystawa jest zaproszeniem do przemyśleń o losach miasta w minionym stuleciu, chronologicznym dopełnieniem pozostałych ekspozycji „Dziejów Szczecina”. Historię pierwszych 45 lat XX wieku tworzyli zakorzenieni tu od wielu pokoleń niemieccy mieszkańcy Szczecina, reprezentowani przez symbolicznego Hansa Stettinera, zaś okres powojenny i drugą połowę wieku kształtowały losy przybyłych tu Polaków, takich jak rodzina Jana Szczecińskiego, która dobrowolnie lub z przymusu podjęła tu nowe życie, osiedlając się w przygranicznym, portowym, poniemieckim Szczecinie. Dom i rodzina, praca, zakupy, marzenia, kultura i wypoczynek to podstawowe odsłony powtarzające się w każdym pokoleniu oraz w każdych okolicznościach. Podobieństwo tych powszednich doświadczeń zdaje się tym większe, iż w tle pojawia się ten sam krajobraz, te same ulice i budowle, ten sam nastrój nabrzeża i portu, ten sam klimat skwerów i parków. Epokę Stettinera od Szczecińskiego rozdziela cenzura politycznych wydarzeń 1945 roku, w efekcie których nastąpiła pełna wymiana ludności Szczecina.

Wystawa Nadmorskiej Kolei Wąskotorowej. Muzeum Morskie  oddział Muzeum Narodowego w Szczecinie (Gryfice, ul. Błonie 2):

Historia zgromadzonych na wystawie muzealiów zaczyna się na początku ubiegłego wieku. Niektóre przeżyły dwie wojny światowe oraz dwie rewolucje, przemiany napędu parowego na spalinowy i likwidację kolei dojazdowych.


Godziny otwarcia Muzeum Narodowego w Szczecinie:
wtorek–piątek: 10:00–18:00; sobota–niedziela: 10:00–16:00; poniedziałek: nieczynne

Wystawa Nadmorskiej Kolei Wąskotorowej. Muzeum Morskie, Oddział Muzeum Narodowego w Szczecinie
ul. Błonie 2, Gryfice, czynne codziennie w godzinach 8.00-19.00, w okresie zimowym 8.00-16.00
Niedziela - na wystawę w Gryficach wstęp bezpłatny.
© 2009-2014 Wypoczynet.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone. Projektowanie stron internetowych netsites.pl
Opublikowane na stronach Wypoczynet.pl informacje oraz ceny nie stanowią oferty w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego.