Polecamy książkę

SOMEBODY TO LOVE

Sephora Beauty Lab

SEPHORA BL

Kalendarium

September 2019
Mo Tu We Th Fr Sa Su
26 27 28 29 30 31 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 1 2 3 4 5 6

Jasna Góra - Sanktuarium Maryjne w Częstochowie

jasnagora1Miasto Częstochowa, położone nad rzeką Wartą otrzymało prawa miejskie pod koniec XIV w. Jego nazwa pochodzi od słowiańskiego imienia "Częstoch", jakie nosił założyciel osady. W zachodniej części miasta zwanej w XIV w. Starą Częstochową, wznosi się na wysokość 93 m n.p.m. wapienne wzgórze, na którym znajduje się kompleks zabudowań sakralnych i mieszkalnych, otoczonych wałami obronnymi i parkiem, zwany Jasną Górą.

Po raz pierwszy określenie „Jasna Góra” (Clarus Mons) pojawiło się w 1388 r w dokumencie wystawionym przez starostę olsztyńskiego. Nazwę „Jasna Góra” nadali wzgórzu Paulini, zakonnicy z Węgier, zapożyczając ten termin od macierzystego klasztoru św. Wawrzyńca na Jasnej Górze w Budzie (in Claro Monte Budensi).


jasnagora_herbZakon Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika powstał w XIII w. na Węgrzech założony przez bł. Euzebiusza. Zasadą organizacji życia zakonnego stała się dla Paulinów reguła św. Augustyna. Za patriarchę Zakonu obrali sobie św. Pawła z Teb, zwanego pierwszym pustelnikiem, który w czasie prześladowania chrześcijan za panowania cesarza Decjusza, mając 16 lat, udał się na pustynię, gdzie według tradycji spisanej przez św. Hieronima przebywał przez 90 lat. Jego pożywieniem był chleb, codziennie przynoszony przez kruka, i garść daktyli. Pod koniec życia odwiedził go św. opat Antoni. On też pochował ciało Pawła w grobie, który - jak głosi podanie - wykopały dwa lwy. Stąd też w herbie Zakonu Paulinów znajduje się palma daktylowa, dwa lwy i kruk z bochenkiem chleba w dziobie.
Paulini sprowadzeni zostali do Polski przez Władysława Opolczyka, namiestnika króla Ludwika Węgierskiego w latach 1367 - 1382. Do Częstochowy przybyli w 1382 r. otrzymując w darze od księcia jasnogórskie wzgórze z maleńkim kościołem pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny, Dziewicy Wspomożycielki. W nim to złożyli bezcenny skarb - od wieków otaczany wielką czcią Cudowny Wizerunek Matki Bożej.

Według przekazu najstarszego rękopisu „Translatio tabulae”, przechowywanego w archiwum jasnogórskim, Obraz Matki Bożej został namalowany przez św. Łukasza Ewangelistę na desce stołu Najświętszej Rodziny. Św. Łukasz miał wykonać dwa obrazy Maryi, jeden trafił do Italii i do dziś jest czczony w Bolonii, drugi zaś został przewieziony przez cesarza Konstantyna z Jerozolimy do Konstantynopola. Sześć wieków później służący w wojsku cesarskim książę ruski Lew, otrzymał od cesarza Cudowny Wizerunek i przewiózł go na Ruś, gdzie otaczany był Rusi wielką czcią. W czasie walk Kazimierza Wielkiego i Ludwika Węgierskiego na Rusi Obraz ukryto w zamku w Bełzie, gdzie w roku 1382 znalazł go książę Władysław Opolczyk. Doznawszy łaski orężnego zwycięstwa nad nieprzyjacielem, książę zabrał Obraz i przywiózł do Częstochowy, oddając go pod opiekę Paulinów.

jasnagora2Wielka sława Cudownego Wizerunku Bogurodzicy sprawiła, że w krótkim czasie klasztor jasnogórski stał się miejscem licznych pielgrzymek i skarbcem niezwykle cennych wotów. W Wielkanoc 14 kwietnia 1430 r. banda rabusiów z Czech, Moraw i Śląska dokonała napadu na klasztor. Po włamaniu się do Kaplicy Matki Bożej zdjęli z ołtarza Wizerunek, ograbili go z kosztowności i pocięli szablami twarz Madonny. Następnie rzucili Obraz na ziemię, powodując pęknięcie deski Ikony na trzy części.
Po napadzie i odnowieniu Obrazu popularność jasnogórskiego Sanktuarium niezwykle wzrosła. Nastąpił rozkwit ruchu pątniczego, tak że pierwotny gotycki kościół nie był w stanie pomieścić przybywających wiernych, dlatego w latach sześćdziesiątych XV wieku obok Kaplicy Matki Bożej rozpoczęto budowę gotyckiego kościoła o trzech szerokich nawach.
Kolejny napad rabunkowy na klasztor, w roku 1466 przez wojska króla czeskiego, oraz walory militarne jasnogórskiego wzgórza, leżącego blisko granicy śląskiej, skłoniły królów Zygmunta III i Władysława IV do otoczenia Jasnej Góry wałami obronnymi, prace rozpoczęto w 1621 roku.

Jasnagora_1655Gdy w roku 1655 wojska szwedzkie wkroczyły w granice Polski, szybko zajęły Warszawę, Poznań i Kraków. Podzielona szlachta nie chciała walczyć z najeźdźcą i cały kraj znalazł się pod panowaniem szwedzkim. 18 listopada 1655r. licząca trzy tysiące żołnierzy armia generała Millera stanęła pod murami Jasnej Góry, żądając natychmiastowego poddania twierdzy. Przeor Jasnej Góry, o. Augustyn Kordecki, postanowił jednak bronić świętego miejsca, mając do dyspozycji zaledwie 170 żołnierzy, 20 szlachciców i 70 zakonników. Wobec odmowy poddania twierdzy rozpoczęto oblężenie trwające aż czterdzieści dni. Mimo zatrważającej przewagi liczebnej Szwedów, walka zakończyła się zwycięstwem rycerzy Maryi.
Odparcie ataku przez niewielką fortecę jasnogórską, miało ogromne znaczenie religijne i polityczne. zwycięstwo przypisano wstawiennictwu i opiece samej Matki Bożej, osłaniającej wybrane przez siebie miejsce. Cały kraj poderwał się do walki pokonując Szwedów, a król Jan Kazimierz 1 kwietnia 1656 r. w uroczystym ślubowaniu w katedrze lwowskiej oddał kraj pod władzę Matki Bożej, obierając Ją za Patronkę i Królową państwa Polskiego.
Podczas wizyty nuncjusza apostolskiego Benedykta Odescalchiego na Jasnej Górze Paulini zapytali o możliwość koronacji Cudownego Obrazu. Opinia nuncjusza była pozytywna. Skierowali więc prośbę w tej sprawie do Kapituły Watykańskiej. W 1716 r. Papież Klemens XI podpisał akt zezwalający na koronację. Odbyła się ona 8 września 1717 r. z udziałem około 200 tysięcy wiernych.


Wyświetl większą mapę

W połowie XVIII w. na skutek błędnej polityki i bezwzględnej wszechwładzy szlachty Rzeczpospolita zaczęła chylić się ku upadkowi. Caryca Katarzyna II wykorzystując tą sytuację, wysłała wojska rosyjskie do Polski. Dnia 29 lutego 1768 r. w miejscowości Bar na Podolu zawiązała się zbrojna konfederacja przeciw królowi Stanisławowi Poniatowskiemu, sprzyjającemu Rosji. Jeden z wodzów konfederacji, Kazimierz Pułaski, zajął twierdzę jasnogórską i przez trzy lata bronił jej, skutecznie odpierając ataki Rosjan. Kiedy w sierpniu 1772 r. konfederacja upadła, król Stanisław Poniatowski rozkazał oddać twierdzę w ręce Rosjan. Wkrótce po tym nastąpił pierwszy rozbiór Rzeczypospolitej. A w roku 1795 Polska zniknęła całkowicie z mapy Europy na ponad 120 lat, podzielona między trzech zaborców: Austrię, Prusy i Rosję.



W czasach Napoleona I, kiedy to utworzono tzw. Księstwo Warszawskie, Jasna Góra ostatni raz spełniła rolę twierdzy militarnej, od roku 1806 do 1813 znajdujący się w jej murach Polacy odpierali z powodzeniem ataki wojsk austriackich. Wraz z upadkiem Napoleona I wojska rosyjskie ponownie zajęły twierdzę, a car Aleksander I rozkazał zburzyć mury forteczne. Odbudowano je w zmienionej formie z polecenia cara Mikołaja I dopiero w 1843 roku. Poprzez ten gest car chciał pokazać wobec Europy tolerancję i przychylność dla Kościoła. W rzeczywistości jednak wszyscy trzej zaborcy dostrzegali wyjątkową rolę Jasnej Góry, jako twierdzy wiary i patriotyzmu, zabraniali zbiorowego pielgrzymowania do Częstochowy, a Matkę Bożą Jasnogórską nazywali główną „Rewolucjonistką”.
Według projektu uczestników powstania styczniowego z 1863 r. w przyszłym godle narodowym Polski centralne miejsce miał zajmować Jasnogórski Wizerunek. Po upadku powstania wielu Paulinów oskarżono o działalność powstańczą i wywieziono na Sybir. W 1864 r. car Aleksander II zlikwidował studia klasztorne, drukarnię, aptekę i pozbawił klasztor majątków ziemskich, ograniczono liczbę zakonników i zniesiono klauzurę. W nocy z 22 na 23 września 1909 r. skradziono perłową sukienkę jasnogórskiego Obrazu i dwie złote korony papieskie. Na wieść o tym barbarzyństwie papież Pius X natychmiast ofiarował dla Jasnogórskiego Wizerunku nowe korony. Ponowna koronacja miała miejsce w dniu 22 maja 1910 roku i pomimo niewoli miała równie wspaniałą oprawę jak koronacja z roku 1717.

Dnia 27 lipca 1920 roku, w obliczu najazdu bolszewickiego, zgromadzony na Jasnej Górze Episkopat ponownie obrał Maryję Królową Polski. Gdy zaś wojska rosyjskie w zwycięskim marszu dotarły do Warszawy, tysiące Polaków przybyło na Jasną Górę błagać o zwycięstwo, które przyszło w dniu 15 sierpnia, w święto Wniebowzięcia Matki Bożej. Określono to mianem „Cudu nad Wisłą” i przypisano jej wstawiennictwu.

Wraz z wybuchem drugiej wojny światowej część klasztoru zajęło wojsko niemieckie, stacjonujące tu do 16 stycznia 1945 roku. Niemcy zabronili zbiorowego pielgrzymowania na Jasną Górę, jednak pomimo zakazów i represji, pielgrzymi pod osłoną nocy przybywali do Częstochowy. Ojcowie Paulini prowadzili tajne nauczanie, udzieli pomocy partyzantom, jeńcom wojennym i Żydom. Niespodziewany atak czołgów rosyjskich w dniu 16 stycznia 1945 roku wywołał panikę wśród stacjonujących w Sanktuarium wojsk niemieckich, które nie zdążyły wywieźć do Niemiec cennych zbiorów i zniszczyć klasztoru.

jasnagora_papiezPo wojnie we wrześniu 1946 r., w obecności półmilionowej rzeszy wiernych, Prymas August Hlond poświęcił Polskę Niepokalanemu Sercu Maryi. W roku 1948 umierający kardynał Hlond wypowiedział prorocze słowa: "Zwycięstwo, gdy przyjdzie, będzie to zwycięstwo Matki Najświętszej". To duchowe posłanie podjął całym sercem nowy Prymas, kardynał Stefan Wyszyński. Przebywając w więzieniu stalinowskim, zredagował tekst nowych Ślubów Narodu, które zostały złożone na Jasnej Górze 26 sierpnia 1956 r. w trzechsetną rocznicę ślubów króla Jana Kazimierza. Uroczystość ta zgromadziła około miliona ludzi, którzy w modlitwie przed Jasnogórską Królową błagali o uwolnienie Prymasa. Ich prośba szybko została wysłuchana, gdyż wyszedł on na wolność 26 października tego roku.
W 1957 r. poświęcona przez papieża Piusa XII kopia Jasnogórskiego Obrazu rozpoczęła peregrynację po całym kraju. Pierwsza wędrówka Jasnogórskiej Ikony po wszystkich parafiach polskich trwała 23 lata, przynosząc wspaniałe owoce duchowej przemiany wiernych.

Dnia 3 maja 1966 r. podczas uroczystości Tysiąclecia Chrztu Polski cały Episkopat złożył „Akt Oddania Polski w macierzyńską niewolę Maryi, Matki Kościoła, za wolność Kościoła Chrystusowego”. Na uroczystości milenijne pragnął przybyć papież Paweł VI, niestety nie uzyskał zgody od komunistycznego rządu. Dopiero 4 czerwca 1979 r. pierwszy w historii Kościoła papież Jan Paweł II przybył na Jasną Górę. „Spełnia się wola Maryi. Jestem tutaj ! ... jestem i przypominam starą pieśń konfederatów barskich - Bo u Chrystusa my na ordynansach, słudzy Maryi. ... Sługa powołany z tej ziemi, wzięty od podnóża Jasnej Góry, gdzie nieraz stałem tak, jak wy tu stoicie, i klęczałem na gołej ziemi tak, jak wy tu nieraz godzinami klęczycie ... ”. To pierwsze słowa Ojca Świętego wypowiedziane na Jasnej Górze. W ciągu trzech dni pobytu w Sanktuarium spotkało się z papieżem około 3,5 miliona wiernych. Jan Paweł II w Akcie Zawierzenia oddał Jasnogórskiej Matce Kościół Powszechny, całą Ojczyznę, wszystkich ludzi i siebie samego, powtarzając słowa oddania : „Matko! Jestem cały Twój i wszystko, co moje, jest Twoim”. Ofiarował także złotą różę papieską, którą umieszczono w Ołtarzu Matki Boskiej.
Jasna Góra gościła Papieża również w czerwcu 1983 r. podczas obchodów jubileusz 600-lecia Jasnej Góry, w 1987 r. z okazji Ogólnopolskiego Kongresu Eucharystycznego, w sierpniu 1991 r. z okazji VI Światowego Dnia Młodzieży oraz w czerwcu 1997 r. i czerwcu 1999 r.
© 2009-2014 Wypoczynet.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone. Projektowanie stron internetowych netsites.pl
Opublikowane na stronach Wypoczynet.pl informacje oraz ceny nie stanowią oferty w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego.