Polecamy książkę

zmierzch tudorow

Sephora Beauty Lab

SEPHORA BL

Kalendarium

March 2019
Mo Tu We Th Fr Sa Su
25 26 27 28 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

Chód konia

Chód konia - to sposób poruszania się konia zależny od prędkości ruchu i kolejności stawiania kończyn. Podstawowe rodzaje chodów konia to stęp, kłus, galop i cwał, a u niektórych ras także inochód. Stęp jest najwolniejszym chodem konia, natomiast cwał najszybszym.

Rodzaje chodów:


Stęp

Stęp – czterotaktowy, najwolniejszy chód konia (oraz osła i muła). Kolejność stawiania nóg: lewa tylna, lewa przednia, prawa tylna, prawa przednia, prędkość 100metrów/minutę.

Wyróżniamy: stęp zebrany - w chodzie tym ślady tylnych kopyt nie sięgają przednich lub je pokrywają. Praca kończyn w stępie zebranym jest bardzo energiczna. Krok jest krótszy niż w stępie pośrednim, ale bardziej wyniosły.

Stęp pośredni - ślady tylnych kopyt nieco przekreślają ślady przednich. Koń kroczy energicznie, lecz spokojnie, wyraźnie zaznaczonymi krokami. Stęp wyciągnięty - koń porusza się maksymalnie wyciągniętym krokiem, ślady tylnych kopyt wyraźnie przekraczają ślady przednich kopyt.

Stęp swobodny - zwany również stępem na długiej wodzy, ponieważ jeździec pozwala koniowi swobodnie wyciągnąć szyję i obniżyć głowę. Stosowany jest podczas przerwy w pracy.


Kłus

Chód dwutaktowy konia (również osła, zebry i innych koniowatych). Kolejność stawiania kończyn: równocześnie tylna lewa i przednia prawa, równocześnie tylna prawa i przednia lewa. Dzikie konie często go używają.

Istnieją 4 rodzaje kłusa wykonywanego przez konia:

Kłus roboczy - naturalny chód konia, w którym koń porusza się rytmicznie i w równowadze nie wkładając w to większego wysiłku.
Kłus pośredni - nieco szybszy od kłusa roboczego i wymagający od konia większej płynności ruchów.
Kłus wyciągnięty - przy każdym kroku koń maksymalnie wydłuża kończyny, niektórym młodym jeźdźcom wydaje się, że zaczynają galop jadąc tym kłusem.
Kłus zebrany - tym kłusem koń porusza się przy dyscyplinie ujeżdżania.

Wyróżnia się dwa rodzaje jazdy kłusem: kłus anglezowany, stosowany najczęściej na ujeżdżalni (jeździec podnosi ciało z siodła w momencie, gdy koń wysuwa nogę (zewnętrzną)) i kłus ćwiczebny (wysiadywany), używany m.in. podczas zawodów. W kłusie ćwiczebnym jeździec nie unosi się w siodle i dla mniej doświadczonych jeźdźców może się to skończyć nieprzyjemnymi obiciami. Stosowany w dyscyplinie ujeżdżania (najczęściej w momentach wolt i półwolt oraz w kłusie tzw. przedgalopowym czyli w momencie zagalopowania). W kłusie możemy także używać tak zwanego półsiadu. Dobrze jest ćwiczyć półsiad właśnie w kłusie zanim spróbuje się w galopie. Polega to na lekkim podniesieniu pośladków z siodła i wypchnięcie ich lekko w tył. Nie polega to na opieraniu się w strzemionach.


Galop

Jest chodem trzytaktowym konia (ogólnie - koniowatych), jeden "skok" nazywa się z francuskiego foule. Po każdej foule konia następuje faza zawieszenia. W zależności od tego, która para kończyn wysuwa się bardziej do przodu, rozróżniamy galop z prawej lub lewej nogi. Zwykle koń galopuje na nogę odpowiadającą kierunkowi ruchu (wewnętrzna para nóg wysuwa się do przodu). Jeżeli wysuwająca się do przodu para kończyn jest parą zewnętrzną, koń porusza się kontrgalopem.

Galop jest jedynym chodem, w którym koń może zachować lekkie ustawienie także na linii prostej. Rozróżniamy następujące tempa galopu:

Galop roboczy - najwolniejszy z galopów, jest to galop ciężki, koń w nim najbardziej wyrzuca całe ciało, łatwo w nim wysiedzieć w siodle.
Galop pośredni - chód konia zmuszający go do wzmożonej pracy grzbietem oraz zwiększenia stopnia uginania i prostowania tylnych kończyn, tempo równomierne wynosi 340-350 m/min.
Galop zebrany - jest zwolniony do minimum; dzięki maksymalnemu podstawieniu zadu środek ciężkości przesuwa się do tyłu, szyja jest wygięta, wysoko podniesiona, czoło pionowo. Galop zebrany wymaga od konia gibkości i dobrego wytrenowania. Chód ten bardzo obciąża stawy skokowe, nie należy go więc nadużywać.
Galop wyciągnięty - koń wydłuża nogi na tyle, na ile pozwala mu budowa jego ciała, ruchy są bardziej wyciągnięte niż w galopie pośrednim. Tempo wynosi ok. 550 m/min.


Cwał

Galop wyścigowy - najszybsza odmiana chodu końskiego; występują 4 uderzenia kopyt w takcie - każda noga konia jest stawiana w kolejności - lewa tylna, prawa tylna, lewa przednia, prawa przednia. Cwał jest odmianą galopu wyciągniętego - prócz tego, że ślady kopyt tylnych przekraczają ślady kopyt przednich, koń porusza się tak szybko, że rozbija chód na cztery takty (każdy galop jest trzytaktowy, prócz cwału, który ma cztery takty).

W cwale jeździec unosi się z siodła odciążając w ten sposób grzbiet konia. Cwał jest chodem wykorzystywanym podczas wyścigów konnych. Najszybsze konie świata (pełna krew angielska) cwałują z prędkością nawet ponad 60 km/h. Najwyższa zarejestrowana prędkość, jaką osiągnął koń to 69,6 km/godz. Rekordzistą jest koń wyścigowy Big Rackett (Duża Rakieta).


Inochód

Inaczej skrocz – naturalny sposób poruszania się niektórych ssaków kopytnych i psowatych polegający na unoszeniu jednocześnie obu kończyn z jednej strony ciała, np. lewej przedniej i lewej tylnej, a następnie prawej przedniej i prawej tylnej. W chodzie tym, podobnie jak w kłusie, słychać dwa takty.

Także do inochodu zaliczany jest chód dwutaktowy konia. Niektóre konie poruszają się w ten sposób naturalnie niezależnie od prędkości. W polskich hodowlach konie chodzące inochodem zdarzają się bardzo rzadko.

Ten rodzaj chodu obserwuje się też np. u wielbłądów, żyraf i zwierząt drapieżnych, takich jak: wilk grzywiasty oraz niektórych ras psów tj. Fila Brasileiro.


© 2009-2014 Wypoczynet.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone. Projektowanie stron internetowych netsites.pl
Opublikowane na stronach Wypoczynet.pl informacje oraz ceny nie stanowią oferty w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego.